Jedną z najpowszechniej używanych jednostek na świecie jest zapewne wat, czyli jednostka mocy bez niej Trudno wyobrazić sobie podawanie mocy pojazdów mechanicznych i maszyn. Wat pochodzi od nazwiska wynalazcy i konstruktora brytyjskiego Jamesa Watta żyjącego w latach 1736 do 1819. Co ciekawe przez lata nic nie wskazywało na to by James został wynalazcą konstruktorem mechanikiem twórcą napędu parowego. Urodził się w Szkockiej wiosce rybackiej Greenock 19 stycznia 1736 roku.
Kim był ojciec wynalazcy Jamesa Watta?
Tu pojawia się pewna niezgodność, gdyż część źródeł podaje nazwisko ojca jako Thomas Watt, zaś inne podają, że James odziedziczył imię po ojcu. Tak czy inaczej ojciec wielkiego wynalazcy był konstruktorem a zarazem sędzią i skarbnikiem, czyli osobą znaczącą i poważaną przez miejscową społeczność. Budował domy, statki, łodzie rybackie, dźwigi – ba – nawet organy kościelne były jego dziełem.
Jego jedyny syn był chorowity i nerwowy, zawsze i wszędzie czuł się źle. Często popadał w apatię i najchętniej przebywał sam. W szkole wytrzymał jedynie parę dni i jedną godzinę, gdyż nie potrafił współżyć z kolegami.
Czy przyszły wynalazca James Watt był tępym uczniem?
Najlepsze w tym jest to, że nauczyciele Jamesa Watta stwierdzili iż jest tępy, gdyż jego apatię ocenili jako brak inteligencji. James pochodził z rodziny, w której matka była osobą wykształconą – co nie było takie powszechne w ówczesnej Anglii!
Zobacz – Historia języka angielskiego – poczytaj
Tak więc to ona nauczyła go czytać i pisać. Z kolei ojciec w ramach edukacji domowej przekazywał synowi wiedzę w zakresie arytmetyki. Albowiem młody Watt od dzieciństwa przejawiał zainteresowanie naukami ścisłymi.
Słynny garnek , para i pokrywka
Słynna anegdota opowiada o o tym jak przyszły wynalazca stał zafascynowany widokiem garnka z unoszącą się pokrywką, zadając sobie pytanie jak to możliwe że para jest w stanie umieć coś tak ciężkiego jak Pokrywka. Próby wysłania do szkoły średniej też nie były zakończone powodzeniem. Rodzice wysłali przyszłego wynalazcę do jego wuja chemika profesora Uniwersytetu Glasgow, nadziei że wuj którego chłopiec darzył szczególną sympatię ja sobie z nim radę – i faktycznie, wuj Murchead miał wpływ na swojego bratanka bardzo pozytywny odczuwając mu odpowiednią lekturę i kierując zainteresowaniami młodego Watta. Interesując się wówczas wieloma dziedzinami wiedzy zaczął szybko nadrabiać braki ze szkoły średniej. Zainteresowania z dziedzina anatomii matematyki i mechaniki były dla młodego Watta na tyle inspirująca że szybko wszedł na poziom studiów wyższych i to wszystko metodą samouctwa.
James Watt terminuje w Londynie
Wtedy zamarzyło się mu budowanie przyrządów matematycznych. Zrozumiał że do tego potrzebni są mu mistrzowie u których mógłby terminować, tak więc w poszukiwaniu nauczycieli trafił do Londynu. Uczył się dwa lata u sławnego Jamesa Morgana – konstruktora kompasów, barometrów, ciepłomierzy, oraz innych urządzeń (w tym cyrkli).
Morgan przyznał później, że Watt wyróżniał się błyskotliwością i ogromnie szybko przyswajał wiedzę.
Niestety w tym czasie zmarła matka przyszłego konstruktora, poza tym rodzina popadła w problemy finansowe, co skutkowało powrotem Watta do Szkocji.
Powrót do Glasgow i objęcie posady konserwatora na wydziale astronomii tamtejszego uniwersytetu oznaczały horyzonty rozwoju pasji i zainteresowań.
czytaj też: Techniczne zagadnienia – korozja
Silnik parowy nie był wynalazkiem naszego mechanika, gdyż prace nad napędem parowym były wówczas mocno zaawansowane. Co warto podkreślić, Watt zetknął się z istniejącym już silnikiem Newcomena i postanowił go udoskonalić.
Przełomowy był rok 1759 – gdyż wtedy pojawiła się myśl że można silnikiem parowym napędzać pojazdy mechaniczne!
Udoskonalenia silnika Newcomena dokonane przez Watta
Jednak ówczesny silnik Newcomena miał dużo felerów. Watt zauważył braki choćby straty ciepła oraz sposób powrotu tłoka w dół cylindra. Obydwie rzeczy udało mu się udoskonalić. Wynalazkiem było zbudowanie kondensatorów pary; ulepszony silnik z dwoma kondensatorami wykonywał 20 suwów tłoka na minutę, co było rewolucją.
Druga modyfikacja nastąpiła nieco później bo dopiero w 1782 roku gdy para zaczęła być doprowadzana do cylindra po obydwu stronach tłoka co wyeliminowało jałowy ruch, a silnik posiadał już wyższą sprawność. Nieco wcześniej udało się podnieść ciśnienie pary dzięki dostępowi technologicznemu w budowie cylindrów tutaj trzeba wspomnieć wynalazek Wilkinsona z 1774 roku dotyczący szczelności i wytrzymałości cylindra.
Watt wynalazca i racjonalizator do śmierci
Watt do końca życia doskonale swoje wynalazki choćby wprowadzając możliwość ruchu obrotowego poprzez zastosowanie przekładni planetarnej na którą to patent został uzyskany w 1781 roku. Chociaż wynalazek udoskonalony i maszyny parowej zapewnił Wattowi ostatnie życie jednak jego pasja znajdował ujście do końca życia chociażby mu poprzez kilka nowych silników i opracowanie maszyny kopiującej.
James Watt okazał się być również człowiekiem interesu. Nie spoczął na laurach, lecz z miejsca stał się producentem maszyn parowych. Potrafił przy tym przełamać nieufność fabrykantów właścicieli kopalń, aby namówić ich do zastąpienia koni końmi parowymi.
Najnowsze komentarze